A Travellerspoint blog

Bolivia

76. ve 77. Gunler Copacabana ve Isla del Sol

sunny 28 °C
View 100 days/ 100 gün on ayca ozer's travel map.

Vucudum biraz guc toplayinca, Brezilya'daki isim benzeri gibi guzel ve sicak olacagini hayal ettigimiz Copacabana'ya dogru yola cikiyoruz.
Burasi dunyanin en yuksek rakimli gollerinden biri olan Titicaca'nin Bolivya ile Peru topraklarinin kesistigi noktada yer alan bir yarim ada.

IMG_1372.jpg
Copacabana'ya La Paz'dan 5 saatlik bir yolculukla variliyor. Yolun cogu La Paz'dan cikmaya calismakla geciyor...trafik kesmekes... Istanbul gibi... IMG_1385.jpg Kent bitmiyor...uzeri filizli, insaa halindeki yerleskeler ve beraberinde (ne yazik ki) sefalet suruyor... Arada garip garip binalar cikip bizi sasirtsa da, hayat hep pazarlarin etrafinda devam ediyor... IMG_1386.jpg

Sanki gunesin parlamasiyla beraber, yolu gozeten karli daglarin eteklerinde meralar beliriyor.. belli ki bolgenin sutu, peyniri buradan geliyor. IMG_1384.jpg

Titicaca golunu gordugumuzde bambaska bir dunyaya transfer oluyoruz. IMG_1383.jpg La Paz'in puslu hali dimamizdan siliniyor ve icimiz yeniden bizi bekleyen cografyalar icin heyecanla doluyor...

Nitekim hakli cikiyoruz. Golu gecip Copacabana'ya varmak bile bir macera. Otobusumuz saldan hallice bir tasitin uzerinde golu gecerken, biz yolcular bir kayikla karsiya gecip Copacabana'ya ulasiyoruz. IMG_1388.jpg

Copacabana kucuk bir kasaba. Varirvarmaz otelimizi buluyoruz. Sanki tek dilek tutmusuz ve o da gerceklesmis gibi..yillar once buraya yeslesmis bir Almanin insa ettigi cennetten bir kosedeyiz.. IMG_1381.jpg Odamiz guzel, bahcesinde hamak ve sezlonglarimiz var.

Copacabana'da bu hafta sonu Virgen (Bakire) Candeleria Festivali var. Peru ve Bolivya'dan gelen Aymara halklari 2-5 Subat tarihlerinde bolca dans edip egleniyorlar...Otelimiz kasabanin konumlandigi koya bakan yamacta, meydana gorece uzak olmasina ragmen fiestanin tum kakafonisi bize kadar ulasiyor... Mekan ve manzara o kadar guzel ki gozlerimizi kapatiyor, yuzumuzu isitan gunesin altinda siesta yapiyoruz. IMG_1387.jpg

Enerjimizi toplayip kasaba meydanina indigimizde kakafoninin sebebinin dort bir yanina kurulmus sahnelerde ayni anda cok farkli ve yuksek seste canli muzik icrasi oldugunu kavriyoruz... Festival dun baslamis, halk 36 saatir bira icip dansetmekte... IMG_1378.jpg

Bira bu festivalde cok onemli.. Yeni alinan tum tasitar kullanilmadan once ciceklerle suslenip kilisenin onunde bira ile yikaniyor.. IMG_1379.jpg Sonra da tum esraf icerek bu durumu ve Bakireyi kutluyor...

Bu durum Copacabana'da kaldigimiz uc gun boyunca durmaksizin suruyor...her gun meydandaki bira ve cis kokusu daha da artiyor... (Evet burada kadinlar da erkekler gibi sokaklara isiyor.. O kabarik eteklerin baska bir rolunu de gozlerimizle anliyoruz...)

Oyleki kakafoniden kacmak icin ertesi gun Titicaca golundeki Isla del Sol'a gunu birlik tura katilmak akillica bir alternatif gibi duruyor... Bu ada Inka oncesi medeniyetlerin (Aymaralar) ilk tapinaklarinin oldugu bir bolge oldugu icin onemli... IMG_1374.jpg

Ancak Gunes Adasina gelip gitmek cok mesakatli. Kabatas- Adalar arasindaki mesafeyi tepesine kadar dolu Adalar Vapurlarini bile aratan hizda alan motorda uc saat gidis, uc saat donus icin harcayinca, gunu birlik turda adanin tepesine cikip inecek kadar zaman kaliyor.

Bunun uzerine biz de adaya adini veren Gunes tapinagina gitmeyi seciyoruz. IMG_1376.jpg Kimilerine gore bu adada yer kurenin 2. Cakrasinin merkezi yer aliyor... Anadolu cocuklari olarak gordugumuz kalintilar bizim disimizin kavugunu pek doldurmuyor... IMG_1375.jpg Onun yerine yolda gordugumuz patates tarlalari ve dogal guzellikler daha cok ilgimizi cekiyor... IMG_1377.jpg Gunes batarken, en azindan kafamiz dinlenmis bir halde Copacabana'ya donmenin keyfini yasiyoruz...

Posted by ayca ozer 16:38 Archived in Bolivia Tagged del sol isla fiesta copacabana siesta Comments (0)

73-75. Gunler Elemtere Fis Kem Gozlere Sis!

rain 11 °C
View 100 days/ 100 gün on ayca ozer's travel map.

IMG_1181.jpg La Paz sokaklarini bu sefer onumuzde rehber arsinlamaya karar veriyoruz... Icimize korku dustu ya, lokantanin birinde gordugumuz "kirmizi sapka: once gez sonra diledigin bahsisi ver" turuna katilmak uzere San Pedro hapishanesinin onundeki parka gidiyoruz.
Bizim gibi bekleyen turistlerin sayisi 20 kisi civarinda. Gelen rehber bizleri Ingilizce ve Ispanyolca anlayanlar olarak ikiye ayiriyor ve sokaklari onumuze gelene bintekme edasiyla turlamaya basliyoruz.

IMG_1185.jpg
Ilk durak La Paz'i La Paz yapan marketler. Isin asli kentte AVM yok, market ve bakkal sayiyla. Herkesin kendi pazarcisi var. Gundelik taze alisveris isin kurali...yine patates cesitliligi sebze pazarinin( mercado Rodriguez) en vurucu yani. IMG_1198.jpg

Sonraki durak meshur cadilar pazari (Mercado de Hechiceria).
Pazari gorunce cadi demeye dilim varmiyor, cesit cesit tutsu, ot, tas, tilsim, ilac arasinda en garibimize giden henuz embriyo halinde hayvan oluleri. IMG_1182.jpg Bu embriyolar bu topraklarin anasi Pacamamayi mutlu etmek... IMG_1197.jpg IMG_1173.jpg Hala bu topraklarda tum varligiyla dipdiri duran bu adetleri yapan kadinlar da birer saman, ne yazik ki populer kultur onlari cadi yapmis.. Yine de rehberimiz sakayla karisik uyariyor: fotograf cekerken kesinlikle izin alin, cogu hoslanmaz sonra carpiverirler diyor...

Sonraki ziyaretimiz eskiden meydanda kendi halinde tezgahlarin kuruldugu Mercado Lanza. La paz'da disarida( sokakta) yemek yemek yaygin bir aliskanlik. Zaten cogu sokakta tezgah basinda is tutan halk, tezgahini yarim saatligine birakarak, ayak ustu ama dort cesit yemek ( ortalama 3-4 liraya ) yemek icin bu dukkanlari dolduruyor. Iki yil once belediye baskani allah bilir kime cizdirdigi binayi yaptirarak tavukcular bir kosede, corbacilar baska kosede, meyve sucular ve tatlicilar baska kosede misali bir kompleks yaptiriyor. IMG_1195.jpg

Biz de bu molayi firsat bilip, naylon posetlerde sunulan meyve sularindan tadiyoruz IMG_1186.jpg ve sonra ben de film kopuyor...aksam eve gelince mide agrisi ve sonra bildik besin zehirlenmesi alametleri... Ozerle yediklerimiz arasindaki tek fark benim meyve suyumun sutlu olmasi...

Belli ki vucud, 70 gundur beynimizle algilamaya, algiladiklarimizi suzdurup yazilarla aktarmaya calistiklarimizi baska turlu tecrube ediyor. Hic duymadigi tatlar, kokular ve dokular arasinda bazen bir gunde dort mevsimi yasiyor..

Soz konusu besin zehirlenmesi olunca mide basta ilac bile tutmuyor. [Serra Incekara'ya buyuk tesekkur! Yola cikmadan verdigi liste beni ikinci kere kurtariyor. ] Titreme ates dolu bir gecenin sabahinda (hic sevmedigim sekilde) icim disima cikmis tersyuz bir halde Ozer'e yola cikmamiz imkansiz diyorum. O muhtemelen bunu coktan biliyor, ben bir umit duzeleyim de artik su karanlik ve soguk La Paz'dan cikalim gayretindeyim... Bazen olmuyor. Bizimle ayni airbnb de kalan Amerikali teyzeler Copacabana otobusu icin ortak tuttugumuz taksiye biniyor. Biz kaliyoruz. Kisaca sonuc yine ucgun mecburi siesta.

Yine sansima yan odada doktoralarini almakta olan iki doktor adayi var, aldigim ilaca onlar da bir onay veriyor...Istersen kusma ilaci var diyorlar, yanasmiyorum... Herseyden olabilir diyor. Doktorlar La Paz'in en yuksek noktasindan asagiya dag bisikletiyle inecekleri 3,5 saatlik tura yollaniyorlar...

Bolivya patates memleketi, bir onceki gun turlu patatesler gorulmus. Bugun ise patatese panzehir gibi ihtiyacim var, gelin gorun ki bakkallarda patates yok. Hatta ortalikta market yok. Cunku herkes alisverisini kendi tezgahtatinfan gundelik ve taze aliyor... Ozer birsekilde bana patates ve pirinc buluyor :))) IMG_1177.jpg

Kaldigimiz yer lambirilerle kapli uc katli bir ev. IMG_1187.jpg Ev sahibi disinda herkes 2. Katta uyuyor. Buyuk besgen bir koridora acilan bes kapi. Bunlardan biri tuvalet, benim en cok ziyaret ettigim. Odada gunler pencereden gorunen kadar. IMG_1196.jpg Cogu zaman isli ve yagisli. Arada annemden mesajlar aliyorum. "Bolivyayi yine sel almis, biran evvel cikiverin oradan!", Ahh bir cikabilsek :)))

Oysa dun cadi pazarini dolanirken lama ve vikunya embriyolari, turlu turlu otun ve acayip malzemenin arasindan kendimce en masum tilsimlari secip, dileklerimi yenilemistim. Hastalandigimi duyunca yorum yapan sevgili kayinvalidemin hakki var: belki cadilara yeteri kadar inanmadim ya da izinsiz fotograflarini cekerken yakalandim...
Onlar da beni bir guzel carptilar :))

Ne diyelim Elemtere fis, kem gozler sis!

Posted by ayca ozer 05:17 Archived in Bolivia Tagged food la de paz mercado poisioning hechiceria lanza Comments (0)

71 ve 72. Gunler La Paz Sokaklari

semi-overcast 13 °C
View 100 days/ 100 gün on ayca ozer's travel map.

Bolivya'nin baskenti La Paz'a vardigimizda bitik haldeydik. Yolculugun ilk 8 saati - yol olmayan bir yolda- gecti. Soyleki gece karanliginda sofor yagmurdan camur olmus yoldan bata cika ilerliyor, sonra birden geri vitese takip baska bir yoldan devam ediyor. Cunku yol yok, her yer cukur ve camur...
Tam duz yola ciktik derken bu seferde kaloriferi kokledi, bu seferde tum otobus soyunduk, yetmedi kucucuk koltuklarda dort donerek, sabahi zor ettik. ( mevcut olan en turistik ve pahali bileti aldik- amcalar da kaloriferli otobus diye sattiklari biletin, hakkini vermis oldu)

Herseye ragmen otobusumuz bize bildirilen saatten iki saat once sabah 06:00'da La Paz'a vardi. Durum boyle olunca bizde kalacagimiz airbnb'nin kapisini erkenden caldik. Acan yok. Evsahibini cep telefonundan aradik, acan yok. Sonra evin icinde 60 yaslarinda bir kadin belirdi, bilgisayarin basina oturdu. Bir sekilde ilgisini cekmeyi basardik, geldi kapi araligindan bize bakti. Derdimizi anlattik, cep telefonundaki reservasyon ve yazismalari gosterdik. Amerikali kadin, "Ben kendi basima olsam sizi alirdim ama bu evde baskalari da yasiyor, sorumluluk alamam, gorevli kadin gelene kadar disarda bekleyin" dedi. Sasa kaldik. Ben kendimi tutamayip " onumuzdeki uc gun beraber yasayayinca nasil olacak?" deyiverdim.

Soguk ve yagisli havada bir saat kadar bekledikten sonra evde gorevli Marta geldi ve bizi iceri aldi. Boylece 3660 metrelerde bir vadiye kurulmus olan La Paz'in tepelerinden birindeki mustakil evdeki odamiza girmeyi basarmis olduk.
IMG_1190.jpg
La paz, yuksekligi 6402 metre ve uc basli bir dag olan Illimani'nin olusturdugu yine yuksek vadi ve tepelere yaygin bir kent. IMG_1168.jpg Ilk gun biraz urkek sokaklara ciktik.Tedirginligimizin sebebi rehberimiz Lonely Planet. Bolivya ve La Paz uzerine yarim sayfa uyari koymus. Kitanin en tehlikeli sehirlerinden, insanlar kaciriliyor, bankamatik sifrelerini soyleyene kadar dovuluyor diye..

Yanimizda bir cep telefonu ve pasaport fotokopileri once kent'e tepeden bakmak ve durumu kavramak icin bir miradora ( bakis noktasina) cikiyoruz. IMG_1169.jpg

IMG_1191.jpg
Ilk iki gun bolca sokaklari arsinliyoruz. IMG_1192.jpg Kent fakir. Evler tugladan, kent disinda ise kerpic kullanimi agirlikta IMG_1183.jpg . Insaat yasasi var deseler de mimar eli ya da dogaclama gozle turlu turlu bina mevcut. Kisaca kitch ve kaos elele... IMG_1169.jpg

Evlerde isitma tesisati yok. Kisaca donmaya ve giyinmeye alismislar. Durmadan dere tepe tirmaninca (bir de yuksek rakim carpinca) insan nefes nefese kaliyor ve bu sekilde isiniyor. Geceler soguk, kat kat battaniye altina ezilmek suretiyle uykuya dalinabiliyor.
IMG_1189.jpg
Kent fakir ama hersey ucuz, bol ve mevcut...halk sokaklarda. Sabahin erken saatinde tum aile bireyleri sokaklarda. Herbiri ne bulduysa satmak uzere bir koseyi tutuyor. Tum ekonomi kayit disi..
IMG_1170.jpg
Sokaklarin en renkli sahsiyetleri satici kadinlar. Cogunlukla Aymara yerlisi olan bu kadinlara Cholitas deniyor. Kafalarindaki taktiklari silindir sapka, katkat kabarik etekleri ve sirtlarinda birlesen bir cift sac orgusu bu kadinlarin alamet-i farikalari. Genelde yuklerini ya da cocuklarini sirtlarina astiklari yerel kumastan bohca icinde tasiyorlar. Fiziki anlamda da cok kuvvetli olan bu kadinlarin ailelerinin yukunu cektigi asikar. IMG_1172.jpg

Sokaklarin diger goze batan sahsiyetleri ayakkabi boyacilari, cunku yuzlerinde hep kar maskeleri var, sadece gozleri acikta. Ogrendik ki cogu okuyor, harcligini cikarmak icin yaptigi bu 'utanc verici meslegi' en azindan yuzunu gizleyerek icra etmeyi tercih ediyor. Saf ben, ilk onceleri sokaklari saran egzostan korunmak icin sanmistim. La Paz'da hava kirliligi cok yogun. IMG_1188.jpg Yuksek oldugu icin oksijen az. IMG_1174.jpg Daglari tepeleri tirmanan kamyonetler, colektivo denilen kucuk minubusler ya da mototaksiler.. hepsinin egzosu havada yapisip kaliyor...
IMG_1180.jpg
Bunca gozlemden sonra La Paz'a ve kendimize guvenimiz geliyor. Rahat bir sekilde kaldigimiz evin yolunu tutuyoruz. Karsimizda gecen sabah bize kapiyi acmakta tereddut eden Amerikali teyze. Sabahki durum icin ozur diliyor.. Laf lafi aciyor, kent gozlemlerimiz ve Lonely Planet'in yersiz yorumlarindan dem vuruyoruz. Teyze agzindaki baklayi cikariyor. Megersem bir hafta once gunduz vakti kacirilmis, yaninda hicbirsey olmadigi anlasilinca salinmis..

Bir kez daha herkesin bir hikayesi, her davranisin ardinda bir sebep var diyerek yutkunuyoruz...

Posted by ayca ozer 16:31 Archived in Bolivia Tagged streets la paz collectivos Comments (0)

70. Gun Uyuni'de Birgun

semi-overcast 19 °C

IMG_1157.jpg Insan daglari colleri asinca koy-kent-kasaba hayatina yabancilasiyor, tekrardan uyum saglamasi gerekiyor.
Uyuni bir gecis noktasi. Bolivyalilara gore buyuk bir kent, bizim icin Tuz duzluklerine gunubirlik ya da uc gunluk turlari duzenliyen acentalarla dolu bir kasaba. Kalan binalar ise turistik amacli.
IMG_1164.jpg
Konaklamak icin otel, hostel bolluguna ragmen yer bulmak guc olabiliyor. Biz, Bir hafta onceden baktigimizda tek bir otelde yer vardi. Ve Bolivya geneli icin fiyati cok pahaliydi. Bunun iki sebebi var.

Birincisi Bolivya kisi denilen yagisli mevsimdeyiz. Nitekim bu topraklarda iki mevsim var: yagisli ve kuru mevsim. Genelde Subat ayi basliyor. Sansimiza biz ziyaret ederken tuz duzlukleri iki parmak suyla kapliydi( bu sayede yansimalarla dolu fotograf oyunlarina tanik olduk:))

Genelde tuz duzluklerine gelenler yine tuzdan yapilmis otellerde konakliyorlar. Ancak bu oteller yagmurlu mevsimde kapaniyor. Gelen turistler mecburen kasabada kaliyor ve fiyatlar artiyor.

Ikinci sebep Uyuni'nin konumu. En yakin cevre il/ gezilecek-gorulecek yerler 3-5 saat otobus yolculugu uzakliginda. Tabii yagmurlu mevsimde-Bolivya'nin bu tarafinda yol olmadigi icin her yer camur- yolculuk suresi yol sartlari yuzunden iki katina cikabiliyor. Kentte bir tren istasyonu var. Ama tren gun ve saatleri nadir ve gece yarisi ya da sabaha karsi gibi garip saatlerde.
Kisacasi ulasim kisitli... Bu yuzden Uyuni'de bir gece kalmak farz.

Biz de La Paz'a gece otobusu icin biletimizi alip, Uyuni'deki tek gunumuzu geciriyoruz. Gunlerden Pazartesi ortalik sakin. Kasabanin pazarini dolasiyoruz. IMG_1158.jpg Yagmur bir anlamda bereket demek. IMG_1161.jpg IMG_1162.jpg Hersey bol, heryer rengarenk. IMG_1163.jpg

Kapinin onunde bir kalabalik yasli teyzenin yaptigi tavuklu sandvicler icin sirada. Biz de bir tane denemeye karar veriyoruz. Tadi enfes. IMG_1160.jpg Sonra Bolivya'nin yuksek rakimi icin koka torbamizi dolduruyoruz...

Gunun son surprizi, Ozer'in Patogonya'dan beri izini surdugu Emu benzeri kus...Collerde, yollarda ararken sadece trafik isaretlerinde karsimiza cikan bu kuslar (Darwin's Rhea) Uyuni'de bir kamu binasinin bahcesinde karsimiza cikiyor... IMG_1156.jpg

Bizler Uyuni'de gecirdigimiz gunden memnun, La Paz'a dogru gunes batarken yola cikiyoruz... IMG_1165.jpg

Posted by ayca ozer 07:20 Archived in Bolivia Tagged market uyuni darwin's rhea Comments (0)

Day 69 Poor Man's Dakar - Special Stage #3

semi-overcast 15 °C
View 100 days/ 100 gün on ayca ozer's travel map.

Slightly hungover, we hit the breakfast and then the road.
It had rained heavily all night, so the "roads" are muddy and slippery, it shows, as we see a bunch of trucks and cars flipped over, on the side of the road. IMG_4819.jpg
Soon enough, our jeep gets stuck in the mud, trying to avoid collision with another car. Our companion jeep maneuvers, and pulls ours out of the mud pile. We will be driving a little bit more cautiously from now on, we hope.

IMG_4817.jpg An hour later we arrive at the Train Cemetery just outside Uyuni. This where all the decommissioned trains and cars are dumped to decay, but tourism managed to turn this sight in to a junkyard playground, they make great props for all sorts of pictures. IMG_4818.jpg

Next stop is Salar de Uyuni, world's largest salt lake and possibly the largest depository of lithium. ECB355572219AC68171AAAC02CB02680.jpg Due to heavy rain in the past couple of days, the water levels are relatively high and even some parts of the lake are inaccessible, this means we can not cover the whole lake, bummer.
IMG_4812.jpg
We cruise the shallow waters of the lake in our jeeps and reach a dry part to take a break for lunch. IMG_4814.jpg Lunch is served from the back of the jeeps and had on the hoods. People are out making all sorts of fun photos, because the 3 cm water depth provides a great visual illusion by reflecting the pretty clouds and negates the horizon. IMG_4815.jpg
Filled to the brim with sights, nature and joy for the past three days, we bid farewell to everybody, some depart back to San Pedro, some to Potosi, we on the other hand spend the night in Uyuni in search of a hot shower. IMG_4813.jpg

Posted by ayca ozer 09:33 Archived in Bolivia Tagged desert train cemetery lake mud bolivia jeep illusion uyuni salar salk lithium Comments (0)

(Entries 1 - 5 of 7) Page [1] 2 » Next